بایگانی برای آذر ۲م, ۱۳۹۶

با کوله بارى از نور از شب گذر کن

پنجشنبه, آذر ۲م, ۱۳۹۶

چقدر این آهنک آقاى سالار عقیلى رو دوست دارم
هندزفرى گذاشتمو هم آهنگ گوش میدم هم دلم میخواد شعرش رو نقاشى کنم…

در فصل بارشِ سنگ همچون، آیینه بمان
بر جان ِدشت تشنه بنویس از عطر بهاران

در انتظار فردا شب را سحر کن
با کوله بارى از نور از شب گذر کن
سرمست و عاشقانه در خود نظر کن

بشکن در قفس را از تن رها شوووو
درمان دردِ دردمندان را دوا شو
از خود دمى برون آ محو خداااا شوووو

خورشیدى، در جان تو پنهان است
دریا از، یادِ تو پریشان است
عاشق شو، زیرا عاشق انسان است

دنیا در چشم عاشق نفسى است
بى عشق، عالم قفسى است

آزاد از بند و دامِ قفس شو
با عشق هم نفس شووووووووو❤️❤️❤️❤️

خسته م نقاشیم اون چه که میخوام نشده
چون دلم یه کوله باررررر به چه بزرگى از نور، براى گذر از شب میخواد…

رهایى از تن چطوریه؟

گِل بازى و این دست ها…

پنجشنبه, آذر ۲م, ۱۳۹۶

رفته بودم خونه دوستم یه عالمه مجسمه و کتیبه رو میز و پیانوش و رو در و دیوار بود که با رنگ وسایل خونه ش سِت بود…وقتی بش گفتم چقدر قشنگن تازه گفت بهم که با دستاى خودش بهشون جون داده و اوردتشون به این دنیا…از این کارش ذوق زده شده بودم تا حالا به این فکر نکرده بودم که شاید بتونم با دستام به گِل شکل بدم و یه چیزى بسازمو از روح خودم بهش بدمم Smile برام خیلیییی جالب بود پس دست به کار شدم و شروع کردم به ساختن
اینکه بگم چقدر آرامش بخشه تا این کارو نکنین نمیتونین میزان آرامش رو درک کنین ولى ولى گِل بازى شده مونس من..گِل ها شنونده هاى خوبى هستن..حرفامو میشنون بى صدا تو سکوت..گوشم میدن گِل ها میدونن تنهایى خیلی چیز ساکتیه و دستت رو به مهر فشار میدن، میتونى حرف دلت رو رو دلشون بشونى حک کنى و بت لبخند میزنن تا ثابت شدن حرف های دلت رو دلشون ممکن هى تَرَک بخورن و تو هى باید حواست بهشون باشه و به زخمشون آب بدى و هواى دلشون رو داشته باشى و براشون مادرى کنى تا وقتى به دنیا میان با دلت یکى باشن…بشن همونى که تو توى رویاهات بوده…



دریاى رحمتش را کرانه ایى نیست؛ دلم پرواز مى خواهد تا ابرهاى دوررررر
رویاى من پرنده شدنو سبکبال بودنو پروازه تا خود خودت