ان شاءالله

چقدر ماهيت اميد و اميدوارى چيز عجيبيه
فكر كن!! آدمى توى گذر از پيچ در پيچ زندگى و كوچه پس كوچه هاى نااميدى، چطورى دوام مياره و عبور مى كنه..
اميد يه نيروى خارق العاده و عجيبه در من، انگار به يه منبع انرژى وصل ميشم براى اينكه تاب بيارم.. صبورى كنم تاريكى رو تا برسم به نور… يا حتى نرسم به نور! صبورى كنم مسير رو بى اينكه مقصدى باشه…
يه چيزى رو كه ديگه مطمئن شدم و تو دلم به خودم مى گم اينه كه : براى اينكه ته همه ى اميدوارى ها، نخوره تو ذوقم؛ هم مسيرهاى مختلف رو امتحان كنم، هم خودم رو براى كوچه پس كوچه هاى نااميدى آماده كنم هم بدونم هميشه قرار نيست به نور برسم…

_____________

*خدايا به خاطر نعمت سلامتى و اميد ازت بينهايت ممنونم
* تو اميد منى خداى مهربونم

3
0

دیدگاهی بنویسید