با ویلچر از کارون تا دانوب

خیابونها در تاریکى و سکوت مطلقن.. درخت هاى سر به فلک کشیده با باد تند و سرد تکون مى خورن.. من با ۴ نفر از همکلاسى هام؛ دو دختر و دو پسر داریم ساعت یک شب! در شهرى نزدیکى دانوب پیاده روى مى کنیم.. شهر جنگلى و کوهستانى هست براى ویلچر دستى اصلاااا مناسب نیست.. حتى الان که دیگه ویلچر برقى دارم باید حتما یکى پشت سرم باشه که چپ نکنم :)))، تا این حد! ولى مى دونى چیه؟ اینقدر دوست پیدا کردم که مى گن برو ما پشتت هستیم.. نترس ما هستیم.. که از ته دل حس خوب دارم..

________________
* ببخش کارون، که عاشق همه ى رودخانه هاى نادیده جهانم..

* خداى مهربونم ازت ممنونم براى همه و همه و همه لحظه هام..

* دعا مى کنم هزاربرابر حسِ خوبِ من نصیبت بشه..

8
0

۲ دیدگاه برای “با ویلچر از کارون تا دانوب”

  1. حاج خانوم Says:

    سلام
    چقدر برات خوشحالم مونا جونم.خیلی زیاد…
    مواظب خوبی‌هات باش

  2. حاج خانوم Says:

    همینقدر هم که ازت خبر دارم، خوشحالم.
    الحمدلله رب العالمین

دیدگاهی بنویسید